UMUT YAŞAMIN KENDİSİ

Umut gelecektir, umut var olmaktır, umut dediğin her zaman bir yol bulmaktır...

Aynı insanın bir dostu olduğu gibi sırlarını, acılarını, mutlulukları paylaştığı gibi, sonra el ele verip hayallere dalmak ve unmut etmek...

Siz hiç hayallere dalıp umutlanmadınız mı?

Ben yaşama ait ne varsa paylaşmak istedim dostumla. Güleceksek birlikte, ağlayacaksak birlikte olmalıydık. Önümüze umudumuzun ışığını alıp bizim için aydınlattığı yolda hiçbir engele takılmadan; inatla, cesurca, korkusuzca yürümeliydik. insanların ayrı bir dünyası vardı biliyorum. Ama umut ayrı dünyaları bir çemberde toplayıp yeni bir dünya yaratmaktır. Umut ettiğimiz o dünyada kimsenin benliğini kaybetmeden ortak tutkuları duyguları yaşamasıdır. Dostluğumuz samimiyetimiz çok önemliydi, dostluğumuz bizi bizden koparacak depremlere karşı dayanıklı olmalıydı. Aynı sizlerin dostlarınızla her türlü çatışmaya rağmen bir küçücük gülümseyiş, bir sıcacık bakışla her türlü olumsuzluğu unutmak gibi...

Umudumuzu tohuma enjekte etmeliyiz. Tohumu da yüreğimize  ekmeliyiz. Sonra onu kanımızın deli akışıyla sulamalıyız.  Sevdamızın ateşiyle büyüyerek filiz vermeli, rengarenk çiçekler açmalı. Tohum boy vermeli, büyütmeli bizleri.

Sahi bizlerin umudu neydi? Üniversitede okumak mı, yoksa daha güzel bir yaşam sürmek mi? Yoksa mutlu sağlıklı uzun bir yaşam mı?

Hayalleriniz ve umut ettiğiniz ne olursa olsun umudunuzu yitirmemeliyiz. Umut güzel bir bekleyiştir, bazen de sabretmektir. Tek yapmamız gereken boş boş oturmamak. Kalkıp ne kadar istekli olduğumuzu göstermek.

Umut yoksa mutluluğun izi de sürülemez!

Erzade BARUT